Rudnik

Autor
Rudnik

Priča se da je despotica Jerina skončala u Ostrovičkom gradu na Rudniku od ruke svoga sina. Rudnik ili kako ga zovu Krov Šumadije je uz Novo Brdo bio glavni izvor prihoda despota Stefana i Đurađa. Iako je Srbija bila u vazalnim odnosima prema Turcima u to vreme su na Rudnik dolazili nemački rudari da rade a u gradu je postojala stalna dubrovačka kolonija. Rudnik je bio poslednje uporište Srbije koju su Turci polako satirali ali i mesto odakle je počeo opšti ustanak posle čega su Turci isterani iz zemlje. Na planini se nalazi nekoliko značajnih manastira; Vraćevšnica, Voljavča, Blagoveštenje, Nikolje, Ramaća i svi su zadužbine despotovih vojvoda.

Po predanju je jedan vojvoda kneza Lazara krenuo u boj na Kosovo ali se setio da se nije pričestio sa vojskom. Vratio se nazad i posle pričesti je ponovo krenuo na Kosovo ali je sreo ostatke Lazareve poražene vojske. U znak zahvalnosti za sačuvanu glavu, na mestu sa koga se vratio je podigao crkvu koja je nazvana Vraćevšnica.

Rudnik je oduvek bio najznačajnije naselje na planini. Priča se da je u despotovo vreme svakog dana po sto volova pripremano za ishranu grada. U doba pred Prvi srpski ustanak u gradu Rudniku je vladao silni Sali-aga koga su zvali i Bik sa Rudnika. Njegovu strahovlad su meštani tako dobro zapamtili da su posle proterivanja Turaka, grad spalili do temelja, a knez Miloš Obrenović (1780-1860) je središte rudničkog kraja preneo u Brusnicu pored koje je kasnije nastao Gornji Milanovac. U selu Donje Crnuće postoji kuća u kojoj je živeo knez Miloš, a u njoj i danas borave njegovi potomci.

Share on: Post on Facebook Facebook
Twitter Twitter
  • Pošalji prijatelju Pošalji prijatelju
  • Verzija za štampu Verzija za štampu
  • Samo tekst Samo tekst
Share on: Post on Facebook Facebook
Twitter Twitter

Tagged as:

Sumadija, Planina Rudnik

Oceni članak

0